Şairini hatırlayamadım ama beyti hatırlıyorum; galiba aynı zamanda bir şarkının da güftesiydi. Şöyle:
‘Takrîr edemem sûz-ı dil ü derd-i derûnum
Söyletme beni hâtır-ı zârımda keder var’
Gerçekten de insan ruhunun en ince yerinden kopup gelen bir serzeniş, bir tatlı sitemin ifadesi bu beyit. “İçimdeki derdi de, gönlümdeki ateşi de dile getirmem mümkün değil. Bu halimle beni söyletme [...]