Söz hazırlığımı o akşam giyeceğimiz kıyafetleri belirlemek ile başladı, çok aramadım zaten demiştim alışveriş yapmayı sevmem, bir elbise giyecektim, hava soğuk olduğu için, kışlık ama şık bir elbise aldım, topuklu ayakkabılarımı giydim, Emre de siyah takım elbisesini . Bir de söz bohçası için bana getirilecek hediyelerin alınması vardı. Kayınvalidem kafasına göre birşeyler almaktansa “Sen sevdiğin gibi al.” dediği için söz elbisemi aldığım gün iki kat kıyafet ve çamaşır daha aldım, söz bohçasına koyması için ilettim. İnsanın kendine getirilecek hediyeleri seçmesi da biraz garip oluyor ama sonuçta kendi zevkine göre olduğundan beğenmeme gibi bir risk olmaması güzel. O akşamın hatırlanması için bir de söz mendili hazırlamak istedim, artık söz mendili diye bir kavram kalmamış hiçbir yerde hazır mendil bulamadım, ben de kendim küçük keseler ve mendiller, kesenin üzerine takacağım küçük beyaz ve pembe tülden kelebekler aldım. 100 tane mendil aldığım için hazırlıkta kardeşim ve ablam yardımıyla üç saatte mendiller hazırdı ve bence çok güzel de oldu, çünkü herkes beğendi, orjinaldi çünkü hazır almamış ve kendi ellerimle hazırlamıştım.
Vee o gün geldi erkek tarafına söz merasimini evimizde yapacağımız için çok kalabalık gelmemelerini rica ettik ama onlar sadece 10 kişi iken biz biraz kalabalık olduk sanırım buna
biraz canım sıkıldı ama yarıyıl tatili olduğundan kuzenlerimi tabi ki çağıracaktım, çok da güzel oldu. İkram işlerinde kızların (Ayşe,Gülşen,Nesibe,Gülcan,Melike) yardımı için onlara bir kez daha teşekkür ediyorum. Benim hiç haberim bile olmadan ikramlar tamamlanmıştı. Söz yüzüğümüz ü taktık ve artık sözlüydük.
No Comments on "Sözlendik"